Open brief aan Parool 20-05-2016

BorgerIngezonden Brief, Nieuws2 Comments

Amsterdam 20-05-2016

 

Wij sturen deze brief in naar aanleiding van de commotie rondom de actiebezetting van actiecollectief Niet Te Koop, afgelopen woensdag in de Kinkerbuurt, in stadsdeel Oud-West. Actiecollectief Niet Te Koop! is in de Borgerstraat een door Stadgenoot in de verkoop gegooide sociale huurwoning ingetrokken om deze samen met de buurt onverkoopbaar te verklaren. Deze actie is een eerste van velen om de groeiende onrust en onvrede over het woonbeleid in Amsterdam niet alleen een stem te geven., maar ook te laten zien. Deze actie is vanuit verschillende organisaties georganiseerd, waaronder Huurdersvereniging Oud-West, Recht Op Stad, FairCity en het Studentenkraakspreekuur.

 

In het Parool van afgelopen donderdag heeft Ton Damen hiervan verslag gedaan met als titel: “Oud-wethouder Roel Walraven (86) Kraakt pand in Oud-west.” De titel geeft heel goed aan dat het niet gaat om enkel een bezetting, maar het gaat hier om een directe actie tegen het huidige woonbeleid in Amsterdam. Deze actie richt haar pijlen op de meerderheid aan corporaties die welbewust bezig zijn met het kapot maken van het sociale woonbeleid in en om Amsterdam. Met als enig excuus dat zij de wens van het “democratisch gekozen stadsbestuur” uitvoeren.

 

Stadgenoot geeft, bij monde van De Ruiter, tot onze verbazing aan dat hij niet vooraf op de hoogte is gesteld over deze geslaagde bezettingsactie. Ook geeft De Ruiter aan dat de motieven van de bezetters hem niet aanspreken. Hij bedoelt waarschijnlijk te zeggen dat hij de eis van huurdersverenigingen en buurtgroepen: “Voor een volledige stop op de verkoop en het boven de sociale huurgrens gooien van sociale huurwoningen, totdat er een concrete oplossing is gevonden voor de huidige noodsituatie in de huursector” hem niet behagen. Daarmee geeft De Ruiter ons eindelijk de bevestiging dat dit onderwerp simpelweg “onbespreekbaar” was en is voor zowel de gemeente als de corporaties.

 

Stadsgenoot ’s antwoord op deze bezettingsactie is dan ook te begrijpen: “Kraken mag niet in Amsterdam. Dat is volkomen illegaal!. Wij zullen de schade gaan verhalen, waaronder op Roel Walraven.”

 

Het is zorgwekkend dat elke keer als het punt woningnood wordt aangesneden en er wordt gewezen op sociale verplichtingen die we van de woningbouwcorporaties mogen verwachten. De woningbouwcorporaties zich tonen als de beste jongetjes van de klas en het antwoord meteen klaar hebben liggen: “Wij zijn al aan het bijbouwen en er komen zeker ook woningen vrij voor sociale huur.”

 

Wat er daadwerkelijk gebeurd is dat er niet genoeg geld is om de drukte van de woningmarkt in toom te houden. Door middel van flex-contracten, anti-kraak, tijdelijke huurcontracten en campuscontracten wordt er een tijdelijke “pleister”-oplossing bedacht voor de blijvende vraag naar betaalbare woonruimte. Deze pleisters dekken het zicht op de wond af, maar geven geen permanente genezing: de grote onzekerheid voor de mensen die in deze situaties worden gedrukt wordt alleen maar bevestigd, zonder enige uitkijk op een vaste woonruimte. Het is bijna te pijnlijk om waar te zijn.

 

Wij begrijpen overigens prima waarom de corporaties met dit antwoord komen. Want het is razend moeilijk geworden om nog woningen of bouwlocaties te vinden in de stad. Het aanrukkende toerisme en de hoge concentratie aan AirBnB’s binnen de ring maken het er ook niet gemakkelijker op. Niet alleen de corporaties zijn eindelijk de nieuwe speculanten geworden, iedereen met wat geld of een stuk, al dan niet geërfd vastgoed in bezit kapitaliseert om het even wat.

 

Banken geven grif een hogere hypotheek aan eigenaren die hun huis kunnen doorverhuren aan toeristen. En de stad heeft ook haar financiële huishouden op orde te brengen. En omdat de doorloop extreem kort is, staan investeringsmaatschappijen en vastgoedspeculatiebureau ‘s te trappelen. Het is een grote chaos in de stad. De verzorging van niet rendabele, sociale huurwoningen is dan maar een lastige taak die ze staatsrechtelijk op hun broek gemauwd zijn.

 

Het zal daarom wel zijn dat wij van Niet Te Koop! zo warm welkom zijn geheten door het buurtje waar we zijn neergestreken met onze eerste actie. Niets anders dan enthousiasme en begrip is ons deel. Zelfs zuchten van opluchting: eindelijk gebeurt er wat!

 

De buurt rondom de Borgerstraat is expliciet gebouwd voor de sociale huursector. Iedereen die hier woont is maar wat blij dat ze er, ondanks de al tot de bovengrens gestegen sociale huurprijzen, een leven (hebben) kunnen opbouwen. Dat leven, hun huis, hun toekomst, wordt door Stadgenoot op een waagschaal gezet. Omdat het wil cashen, zolang het nog kan. En het enige wat deze corporatie erover weet te zeggen is: “Kopen of verhuizen, bij ons moet je niet zijn met je problemen.”

 

We zijn, samen met de bewoners hier, niet minder dan woedend en ontzettend verontwaardigd over zoveel onbegrip en harteloosheid. Toch blijven we aandringen en zullen we onvermoeid laten zien wat er aan de hand is. Juist aan de corporaties, de bestuurders en de politici van deze stad. En ook zij blijven welkom en zijn uitgenodigd om dit weekend langs te komen. Niet in de hoedanigheid van politicus, bestuurder of vertegenwoordiger. Maar als mens. Onder de mensen.

 

 

2 Comments on “Open brief aan Parool 20-05-2016”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *